Home
Biografie
Wedstrijden
Resultaten
Foto's
Sponsoren
Gastenboek
Links
|
22/01/2012 Vandaag stond in Kerkrade de Abdijcross op het programma. Niet eerder liep ik hier en wist ook niet wat ik hier kon verwachten. Ja, ik had wel gehoord van een steile afdaling en een flinke klim, dat klonk me wel goed in de oren : Deze wedstrijd had niet echt prioriteit, maar ja als je aan de start staat dan wil je natuurlijk wel even laten zien wie je bent! Ik had mezelf voorgenomen in deel één van de wedstrijd zoveel mogelijk op souplesse te lopen en alleen de laatste ronde alles te geven. Dat ik met lopen op souplesse nog op kop zou lopen met een Keniaanse, dat had ik niet verwacht. Voor mijn gevoel liep het overgrote deel van het parcours naar beneden. En daar heb ik geen angst voor, gewoon laten gaan, natuurlijk wel aan je techniek blijven denken, maar toch. Ik had al snel in de gaten dat de Keniaanse en ik het in de laatste ronde met z'n tweeën zouden moeten uitvechten. En zo was het ook. Net voor het ingaan van de laatste ronde plaatste ik een versnelling, de Keniaanse ging mee, maar Ruth (vd Meijden) moest een gaatje laten. Naar beneden versnelden we nogmaals en hiermee lagen we definitief los. Die laatste klim, ging me eigenlijk nog best wel goed af (en dat was me er eentje hoor!!) Ik had de hele wedstrijd de ideale lijn te pakken ook de laatste ronde, maar m'n benen wilden niet meer rechtdoor. Ooeh, alsof ik lood in m'n schoenen had. Gelukkig stonden er nog wat fans die me nog even konden wijzen op m'n techniek, zodat er weer een klein beetje souplesse terug kwam die laatste 300m. De Keniaanse kon ik niet meer bijbenen, ze won met een kleine voorsprong, maar moest daar net als ik alles voor geven in het laatste deel van de race. Wat geeft dat een machtig gevoel, dat je een wedstrijd helemaal zo kunt lopen als je je van te voren hebt bedacht. Heerlijk! Én na drie maal vierde Nederlander te zijn geworden is het wel mooi als je nu iedereen het nakijken geeft : 1 Masila Ndunge 85 Kenia 26:23 2 Andrea Deelstra 85 AV Heerenveen 26:32 3 Ruth van der Meijden 84 Asterix 26:51 4 Helen Hofstede 80 TDR-Groep 27:12 5 Ilse Pol 82 TDR-Groep 27:22 6 Lotte Jacobs 88 HAC 27:27 7 Sabine van der Reijt 81 Sprint 27:31 8 Silke Opte Kamp 76 Duitsland 27:37 9 Jill Holterman (U23) 91 TDR-Groep 27:48 10 Jolanda Verstraten 83 Scopias 28:29 09/01/2012 Mijn tweede halve marathon in Egmond, zondag 8 januari 2012, was net als de eerste keer een succes. Vorig jaar liep ik hier 1.16.47. Dit jaar kwam ik meer dan drie minuten sneller over de finish in 1.13.37 Vooraf had ik mijzelf twee doelen gesteld, namelijk op het Nederlandse podium staan en opnieuw een top 10 klassering lopen. Dat laatste lukte. Ik werd 8e in de eindrangschikking bij de dames, een plaatsje hoger dan vorig jaar. Helaas kwam ik voor het Nederlandse podium 7seconden tekort. De eerste drie kilometers door Egmond gingen minder hard dan verwacht. Heel makkelijk kon ik me voorin handhaven. Toen we bijna het strand op draaiden was een groepje Keniaanse dames een beetje los en liepen wij daarachter met, ja ik weet eigenlijk niet hoeveel en wie allemaal. Wat ik wel weer weet is dat het lopen op het strand heel soepel ging. Ik kon me laten dragen door de wind en was niet bang om gewoon brutaal voorin te gaan lopen. Met Ilse Pol en Heleen Plaatzer liep ik mooi op. Volgens mij waren we pas op of over de helft van het strand toen ik doorkreeg dat we echt nog met z'n drietjes over waren, iedereen gelost : We waren zelfs aan het inlopen op de dames voor ons, wouwie. Nog voor het 10km punt hadden we één van de buitenlanders ingehaald. Ik kreeg nog even een extra boost toen Heleen mij wees op de doorkomsttijd 10km. Deze 33-er betekend mooi eventjes een dik pr! Goed de duinen in. En nu was de wind ons minder gunstig gezind. Door het glooiende parcours en de bochten kwam hij gelukkig niet constant van voren en viel het alleszins mee. Alleen de eerste twee duintjes omhoog had ik een beetje moeite, het volgende echt moeilijke moment was pas in de laatste 800m van de wedstrijd. Aangezien ik niet zo'n super eindschot heb, wilde ik proberen Ilse en Heleen te lossen voor of tijdens de laatste 2km. Met wat tempowisselingen probeerde ik dit, maar het viel me toch tegen om dan alleen in de wind verder te moeten. Ik heb een minimaal gaatje gehad, waarom zette ik niet door? Ja, weet ik niet. Vermoedelijk kon ik het niet, maar ik kan het me niet meer voor de geest halen. Wat ik nog wel weet is de laatste kilometer. "Nu moet ik echt gaan", dat was wat ik dacht. En ik ging aan, maar ik liep te veel op de macht en Ilse en Heleen deden het beter. Ze waren sneller, ze waren los. Ik had nog heel eventjes het gevoel weer ietsje in te lopen, maar die laatste 200m "phoe hé". Heuvel op én tegen de wind in. De hele wedstrijd was ik zo geconcentreerd om op deze momenten mijn techniek te kunnen aanpassen, maar nu lukte het niet meer. Balen zeg! Ja, nu vierde Nederlander (Hilda Kibet werd 1eNed), slechts 7seconden. Tegelijk ook ontzettend blij, want wel even een dik vet PR. Het algehele gevoel: Goed! Tot op de laatste 500m kon ik ontspanning vinden in m'n techniek. De hele race ging achteraf opnieuw met ogenschijnlijk gemak, daar zit dus nog wel wat rek in. En bovenal heb ik gewoon ontzettend genoten van alles, de sfeer, het heerlijke gevoel van lopen op souplesse en de strijd tegen de elementen en met elkaar. Video interview: (klikkerdeklik) 31/12/2011 2011 begon ik met een debuut in Egmond waar ik best trots op ben. Zowel m'n tijd als m'n klassering waren gewoon goed te noemen. Ik merkte die dag dat ik me inderdaad meer thuis voel op een langere afstand. Dit jaar zou een overgangsjaar worden. Een overgangsjaar naar de langere afstanden. Voor de buitenwereld zichtbaar door mijn deelname in Egmond (3eNed), in de zomer het NK 5000m (3e) i.p.v. de 3000steeple en in september de Dam tot Damloop (3eNed). Voor mijzelf zichtbaar in de trainingen en vooral merkbaar in mijn fysieke gesteldheid. Ik ben sterker geworden en voel me goed bij het maken van meer kilometers en langere tempoblokken. 2011 is een jaar geweest waarin ik in dienst kwam bij de GeldersSportFederatie. Een werkgever die super sportminded is en waar ik alle ruimte krijg om mijn sportcarrière te combineren met een maatschappelijke. Dit is ook het jaar geweest waarin ik besloot dat ik naast mijn huidige sponsoren ook financiële ondersteuners moet gaan zoeken, wil ik "mijn droom" verwezenlijken. Ik ben daar dan ook mee gestart. Samen met mijn vriendin, Martine Huisman, heb ik een zeer professionele presentatiegids over mijzelf laten maken. Met dit boekje, een rugtas gevuld met mijn droom en een goed verhaal zijn de eerste resultaten al te zien. Mijn werkgever, de GSF, zag mede hierdoor in dat ik een aanwinst voor het team ben en naast een contractverlenging, zit er misschien nog wel meer in het vat. Fantastisch, bedankt!!! Aangezien ik mij nog steeds Dwingeler voel, men in Dwingeloo weet wie ik ben en wat ik doe. Er hier super enthousiaste ondernemers rondlopen met een hart voor sport en zich daar samen sterk voor maken, heb ik ook hier mijn presentatie gedaan, met succes!zo het nu lijkt. Deze plannen krijgen de komende weken hopelijk meer vorm. En dan werd er nog een mooie deal voor 2012 met Mijnheer Truckbanden werd vlak voor de kerstdagen gesloten. 2011 het jaar waarin ik gebeld werd door de Meppeler Courant, dat ik genomineerd ben voor de titel "Sportvrouw van het jaar". Ik voel me vereerd. Ook het jaar waarin ik me over liet halen om op twitter en facebook te gaan. Ik stond hier niet echt om te springen, maar nu ik een beetje in de gaten heb hoe het allemaal werkt vind ik het wel leuk. En ook een handig medium, bijvoorbeeld als je graag veel stemmers wilt voor het Sportgala : Waarom je op mij moet stemmen??? Scroll even naar benededen, ik heb wat dingen op een rijtje gezet. In 2012 zal ik me nog wat vaker op de langere afstanden laten zien en laat ik me ook zien op nog twee nieuwe afstanden, te beginnen op 5 februari de 27km in Apeldoorn. Natuurlijk is het spannend om te zien of ik ook echt zo geschikt ben voor dat lange werk als ikzelf denk. 31/12/2011 Nog één keertje knallen in 2011, dat was de bedoeling voor vandaag. En dat gebeurde, vooral bij de start, want die was pittig. Ik had er heel veel zin in, maar toch voelde ik me niet helemaal klaar om een wedstrijd te lopen, beetje gek. Laat ik dat gevoel dan maar voor volgende week bewaren. Desondanks heb ik goed gelopen hoor, zeker wel. Bij de start was het echt knokken geblazen voor je plekje, figuurlijk én letterlijk!! Oké, ik zat er bij, tijd om uit te blazen was er niet. Eigenlijk ook niet nodig, want het ging vrij makkelijk. Een groepje van zes á zeven dames lag los van de rest van het veld, ik daarbij. Langzaam aan werd het tempo steeds verder opgevoerd en ik kon niet mee met bijv. Veerle Dejaegher (uiteindelijk nr1), maar het gat werd niet heel groot. In de tweede ronde kwam Ruth van der Meijden (3e) mij voor bij. Ik lag nu tweede Nederlandse en vijfde in de wedstrijd. Aan de geluiden om mij heen en de speaker te horen zou het nu knokken worden voor een plek op het podium en om eerste Nederlandse te worden. De derde en laatste ronde brak aan. In deze ronde wilde ik versnellen, dat lukte! Ik kwam weer dichter naar Ruth en aangezien er iemand voor ons gevallen was lag ik nu vierde. Het werd echt spannend, in het laatste stuk kwam ik naast Ruth, maar die verrekte eindsprint!!! Laat het daar dan niet op aankomen! Ja, makkelijker gezegd dan gedaan. Wat ik nu in elk geval goed deed was; snel starten, middenstuk consolideren en in de laatste twee kilometer aanzetten. Natuurlijk heel erg balen dat ik net naast het podium sta, maar ben vooral tevreden over hoe ik m'n race heb ingedeeld vandaag. En dat ik dit kon vandaag, terwijl ik me dus niet zo "scherp" voelde. Volgende week de ½ van Egmond, maar eerst even vuurwerk kijken vanavond! 19/12/2011 De Kerstcross van Oranjewoud, de cross met de kerstman, stond traditiegetrouw de zondag voor kerst weer op de hardloopkalender. Aangezien deze loop georganiseerd wordt door AV Heerenveen, leek het mij leuk om hier ook ter strijde te trekken. In de uitslagen zul je me niet terugvinden, omdat ik meedeed in de herenwedstrijd. Dit was een bewuste keus. Ik wilde wel meelopen, maar dan moest er wel een beetje strijd zijn. Bij de dames verwachtte ik hetzelfde veld als bij de AVD-cross, de verwachting was dat ik dan zelf de wedstrijd moest gaan maken en met ruime voorsprong kon winnen. Bij de heren, die een langere afstand liepen (wat ik ook wel fijn vond), zou ik een beetje moeten strijden voor m'n plekje. Ik had mezelf een paar doelen gesteld. Als eerste vlak lopen en de laatste twee kilometer ietsje vlotter. Een tweede doel was dichtop of voor Jan Jouke Vos (clubgenoot AV Heerenveen) te zitten. Het eerste doel lukte prima. De eerste omloop liep ik in 7.10 (met aanloop stukje) de volgende drie rondjes in 7.04 / 7.05 en de laatste ronde in 6.58. Wat mij op een eindtijd bracht van 35.22 over 10km crossen, netjes. Het tweede doel is deels gelukt, want natuurlijk wilde ik het liefst voor Jan Jouke zitten. Dit lukte me niet, dat had wel gelukt als ik me beter had geconcentreerd en dieper was gegaan, maar daar was het gister niet de dag voor. Ik bleef steken op een seconde of 15 -20 erachter. Echter keurig gelopen, al zeg ik het zelf. Met veel ontspanning (te veel?) liep ik m'n race. De heuvel nam ik prima, naar beneden nog beter en ook de modder stukken kon ik technisch goed doorkomen. Al met al een goeie training. Het nadeel van de keuze om met de mannen mee te lopen, is dat ik me niet tot Noord Nederlands Kampioen kon kronen. Das jammer, maar ik vind dat je altijd goed moet nadenken waarom je wel of niet gaat lopen en met welke intentie je een race benaderd, hoe past dit in de rest van je planning. Ja, dan was dit de beste keus voor mij, hoe jammer ook van het kampioenschap. Wederom had ik een scala aan fanatieke fans langs de zijlijn, met veel lawaai, heel leuk! Ik heb van jullie genoten. Op naar de volgende loop, een tussendoortje. Nee, beter gezegd, super trainingsprikkel, in de aanloop naar de ½ marathon van Egmond. Het klinkt of ik mijn volgende race niet serieus neem, maar dat doe ik zeker wel! Deze loop is te mooi om voor spek en bonen te doen! Dus? Let op mij, 31december in Soest. 15/12/2011 Jury maakt nominaties bekend Meppel - Het zesentwintigste Sportgala van de Meppeler Courant wordt gehouden op donderdag 19 januari 2012 in schouwburg Ogterop in Meppel. Op deze avond worden traditiegetrouw de Sportvrouw, Sportman en Sportploeg van het Jaar gekozen. Bij de vrouwen verdedigt de Sportvrouw van het Jaar 2010 Elma de Vries haar titel. Ze krijgt concurrentie van de atletes Andrea Deelstra uit Dwingeloo en Petra Hasper uit Meppel. Bij de mannen gaat de strijd tussen motorcrosser Herjan Brakke uit Staphorst, springruiter Marc Houtzager uit Rouveen, wielrenner Bastiaan Gruppen uit Meppel en shorttracker Mark Prinsen uit Wanneperveen. De jury was het er verder unaniem over eens dat de voetballers van FC Meppel, de korfballers van KIOS (R) en het acrogymduo Ivo van der Weide en Max Dunnink het verdienden om op het podium te staan van schouwburg Ogterop. De presentatie van het zesentwintigste Sportgala is in handen van Ton Henzen en Flip Vellinga. Zanger Milan Kin, die tijdens het bekende televisieprogramma The Voice of Holland liet horen dat Staphorst rockt, verzorgt de muzikale omlijsting. Voor meer info: Meppeler Courant Stemmen??? KLIK hier Lees HIER waarom je op mij moet stemmen. 28/11/2011 Tsja, wat moet je er van zeggen hè? Een 4e plek… Ik kan voor mijzelf niet anders concluderen dan dat ik goed gelopen heb in Tilburg, aanvallend en gedurfd. In de laatste ronde liet ik wat steekjes vallen. Steekjes die van cruciaal belang bleken. De gehele wedstrijd liep ik op een tweede plaats in de NK-wedstrijd. In de laatste ronde kreeg ik het zwaarder dan ik aankon. En dan zijn de mensen die op je jagen natuurlijk in het voordeel. Logisch, dat weet ik ook wel, als je in een groepje jaagt ben je sterker dan de eenling. Het was denk ik net binnen de laatste kilometer dat ik Ruth echt heel dichtbij voelde komen. Ik liet hier over me heen komen, om vervolgens weer aan te kunnen pikken. Dat deed ik! Wow ik voelde dat ik het ging redden. In die laatste 300m, bij de slootjes, daar wilde ik het gaan doen. En dat lukte dus net niet, ik moest niet alleen Ruth voorbij, maar ook de Poolse dame die zich met de strijd bemoeide. Met het oplopen van het laatse rechte stuk, nog zo'n 75m liepen we praktisch naast elkaar. Ik koos de minst handige looproute naar de finish. Ruth liep van me weg, ik kon het gaatje niet meer dichten. Brons. Dat dacht ik tenminste, zag ik ineens Marije naast me! Oh, nee!!!!! Toen heb ik er wel wat rare woorden uitgegooid. Wat stom van me zeg. Ja ik kan niet anders zeggen. Loop je een puike wedstrijd, verknal je het op het laatst. Ik kan niet precies zeggen wat ik voel. Boos, teleurgesteld, maar ook voel ik wel trots en tevredenheid. Dat laatste vind ik best gek, want ik vergooi een NK medaille en een kans om te lopen op het EK. Dat goede gevoel heeft te maken met dat ik zo diep heb kunnen gaan en mezelf grote delen van de wedstrijd kon blijven pushen. Dingen waarvan ik weet dat ik ze in mijn laatste drie wedstrijden niet optimaal deed gingen vandaag allemaal goed. Helaas geen beloning voor m'n harde werken, maar ik heb al een revanche moment bedacht! Dus maak je borst maar nat dames!! Oh, voor ik het vergeet. Iedereen geweldig bedankt voor het aanmoedigen. Overal hoorde ik mijn naam en ik raakte hier echt meer gemotiveerd door. Fantastisch, op naar het volgende evenement. 14/11/2011 Gisteren een veldloop gedaan in Duffel. Zaterdag had ik een beetje spijt, zal ik nog op Papendal starten? maar nee, niet doen! Ik ging met opzet voor een omloop en afstand die mij minder op mijn lijf geschreven is. In Duffel stond ik vorig jaar ook aan de start, toen was het modderig, maar nu niet en was het dus enorm snel. Zeer goede prikkel voor mij. Sigrid van den Bempt stond ook aan de start. Had ze in Mol nog te kampen met de naweeën van ziekte, ze zij dat het sinds 5 dagen weer goed ging. Mooi, moest ik er keihard tegenaan. Ik weet namelijk dat ze gewoon wat minder moeite heeft met hogere snelheden dan ik en ik heb het makkelijker op zwaardere en langere parcoursen. Deze week nog aardige wat kilometertjes gedraaid en voor de wedstrijd een langere (en iets intensievere) w-up dan normaal. Wil maar zeggen dat deze wedstrijd onderdeel is van mijn route naar een goede wedstrijd op 27november. Mijn plan was de aanloop en de eerste ronde te volgen en daarna maar zien. Volgens mij had Sigrid hetzelfde idee, want vlak voor het begin van de tweede ronde nam ze in de bocht heel erg terug, ik moest ook op de rem. Slimme zet, want nu kon ze in één keer van me weglopen. Dat deed ze en ik kon het niet meer dichtlopen. Het gat groeide nog even door, ik liet me van slag brengen. Foei! Dat geeft maar aan dat ik nog niet voldoende scherp ben. In de laatste 1000m kon ik het gat wel weer ietsje dichten en bracht het terug naar 10sec. Het was geen vlekkenloze race van mij. Ik heb nog wat verbeterpuntjes voor Tilburg (heb dan ook nog 2weken), maar voor m'n gevoel sta ik er beter voor dan vorig jaar. Deze loop en de cross in Dwingeloo waren "slechts" trainingsprikkels en in beide races had ik een paar punten voor mezelf waar ik aan moest/wilde denken. Die dingen gingen zeer goed en dat geeft mij vertrouwen. In Tilburg de ¨ op de I. Vorig jaar was het hier dus wat modderig. Ik had zo gedacht als dat 10sec. per rondje is dan kan ik nu een halve minuut tot 40sec. harder lopen, het verschil was 54sec en het verschil met de andere dames pietsje groter. Nou das toch ook weer een leuk feitje voor mezelf. |