Home
Biografie
Wedstrijden
Resultaten
Foto's
Sponsoren
Gastenboek
Links
|
20/02/2012 Het is alweer twee weken geleden dat ik in Apeldoorn de Asselronde liep. Een wedstrijd over 27,5km. En ik moet zeggen, het herstel was uitstekend. Maandag een klein beetje stijfheid, maar verder? Geen klachten. De hele week na deze loop stond wel in het teken van rusten en een enkel herstelloopje. En dus weer opladen om vervolgens te kunnen starten met de laatste voorbereidingen naar de NK 1/2marathon op 25maart. De week na deze rustige week heb ik weer acht looptrainingen gedraaid. Vooral op maandag, maar ook dinsdag nog, had ik opstartproblemen. M'n hartslag schoot omhoog en het voelde super traag. Na de nog relatief rustige tempoblokjes dinsdagmiddag ging het allemaal weer beter. Echt dieseltje :) Dat ik gisteren in Dour geen potten kon breken was dan ook niet echt verrassend, maar vond het wel een beetje jammer. Ik had wel gehoopt een beetje dichter op de eersten te zitten en de wedstrijd mede te kunnen bepalen, maar ik had geen rol van betekenis. Nee. Lekker lopen deed ik wel. Het voelde best soepel en ik had het gevoel dat ik ook met een goede techniek in de rondte liep te dansen :) In kilometer vijf (van de zes) had ik het gevoel wat ik eigenlijk de hele wedstrijd had moeten hebben voor een prestatie in de top. Ik was warm gelopen en kon eindelijk wat beter m'n krachten kwijt. Maar ja, zelfs een leek begrijpt dat dit te laat is om nog enig verschil te maken. Daar was de finish al. Als je niet aan het parcours had gestaan en ik niet zo ontzettend onder de modder had gezeten zou je niet zeggen dat ik een wedstrijd had gelopen. Ik was niet moe, maar kon dus ook gewoon eventjes niet harder. Een gevoel van teleurstelling was er ook niet, nee, ik was eigenlijk wel content met de manier waarop ik nu alweer lekker kon draaien. Het verschil met de nummer één van zondag was wel enorm! Veerle Dejaegher liep echt een fantastische wedstrijd, van start tot finish domineerde ze. Geen van de andere atletes kon haar maar een moment volgen. De plannen nu? We hebben de trainingen dus weer goed opgepakt en werken naar het NK ½ toe. Met nog even een laatste tussenstop in de Bergcross in Amersfoort. 17/02/2012 Woensdagochtend heb ik mijn handtekening gezet onder een overeenkomst met SDB Groep. Zij gaan mij, ten minste tot eind 2012, ondersteunen in het uitoefenen van mijn sport. Bij sponsoring gaat het er m.i. altijd om een Win- Winsituatie te creëren. De Win voor SDB Groep is dat ik mijn enthousiasme voor het hardlopen, mijn passie voor de sport, ga uitdragen bij zorginstellingen. Hiermee zal ik trachten bestuurders van zorginstellingen dusdanig te inspireren dat ze één of meerdere bedrijfsteam(s) gaan inschrijven voor de SDB Groep Zorgmarathon op 21 september. Het evenement beleeft dit jaar haar vijfjarige jubileum en streeft naar een recordaantal deelnemende teams. En wees nou eerlijk, als er een gepassioneerd sporter langs komt om je aan te zetten tot deelname ga je toch eerder overstag, dan wanneer je een leuke folder in de bus krijgt? Over de Zorgmarathon: SDB Groep wil medewerkers in de sector Zorg & Welzijn nog meer in beweging brengen en aanzetten tot het werken aan een vitale levensstijl. Na de grote successen van voorgaande jaren, zal op vrijdag 21 september 2012 de vijfde landelijke SDB Zorgmarathon plaatsvinden. De SDB Zorgmarathon is een estafetteloop over 42 kilometer en 195 meter voor teams van medewerkers uit de gehele Zorgsector. Daarnaast wordt er in de ochtend voorafgaand aan de estafette speciaal voor bestuurders een inspirerend congres georganiseerd. De SDB Zorgmarathon is voor medewerkers én bestuurders van zorgorganisaties met minimaal 100 medewerkers. Het evenement is voor zowel ervaren als beginnende lopers. Dit jaar is er weer gekozen om samen te lopen voor één goed doel: het "Fonds Gehandicaptensport Nederland!". 
Nieuwe sponsor! Alwin Le Fèbre NSG erkend sportmasseur heeft gisteravond toegezegd mijn behandelingen als sponoring aan te bieden. Nu twee goede masseurs tot mijn beschikking, ook bij René Schans van Sauna de Krentebloesem Dwingeloo, kan ik altijd terecht. Twee heren die topwerk leveren :)  
05/02/2012 Brrrr, wat was het koud vandaag tijdens de Midwintermarathon. Vooral die laatste kilometers, was het of m'n ogen, neus en mond bevroren. En wat te denken van m'n vingertopjes. Ik haalde mijn vingers uit de "topjes" en ging mijn vingerhandschoenen als wanten dragen, alle vingers bij elkaar. Ach, wat ook een geklaag zeg. Ik werd mooi even eerste dame (1.42.15), had een ruime voorsprong en liep maar net boven het parcoursrecord(1.42.07). Wat leuk ook dat er onderweg aardig wat mensen stonden die mij bij m'n voornaam aanmoedigden. En dan die band die na het halve marathonpunt speciaal voor mij een deuntje gingen spelen :) ! Het is me goed bevallen zo'n langere afstand, hoewel ik stiekem wel een snellere tijd in mijn hoofd had. Ik denk echter dat het goed is dat ik dat een beetje losgelaten heb, want ik vond het niet verantwoord om vandaag helemaal tot het gaatje te gaan. En toen ik over de finish ook nog atleten zag die dat wel deden en bloed uit de mond of neus hadden, ben ik blij dat ik vrij "fris" gefinisht ben. Donderdag tijdens de baantraining had ik al ontdekt wat het met je longen en je snelheid doet deze temperaturen, dat was een goede leerschool. Waar ik een beetje van baal is dat ik m'n bidon gemist heb op het 20km punt. Ik denk dat dit ook wel wat invloed heeft gehad op mijn laatste kilometers. Ach ja, je kunt niet alles hebben. Vandaag was in elk geval een leerzame dag en een leuke ervaring. Nu een paar daagjes wat bij komen, met een relatief rustig hardloopweekje en morgen een goede massage. En dan? Nou dan kunnen we gaan prepareren voor de NK ½ in Venlo op 25maart. In de aanloop sta ik nog aan de start in Dour (crosscup België 19feb) en misschien nog op 4maart in de Amersfoortse bergcross. 22/01/2012 Vandaag stond in Kerkrade de Abdijcross op het programma. Niet eerder liep ik hier en wist ook niet wat ik hier kon verwachten. Ja, ik had wel gehoord van een steile afdaling en een flinke klim, dat klonk me wel goed in de oren : Deze wedstrijd had niet echt prioriteit, maar ja als je aan de start staat dan wil je natuurlijk wel even laten zien wie je bent! Ik had mezelf voorgenomen in deel één van de wedstrijd zoveel mogelijk op souplesse te lopen en alleen de laatste ronde alles te geven. Dat ik met lopen op souplesse nog op kop zou lopen met een Keniaanse, dat had ik niet verwacht. Voor mijn gevoel liep het overgrote deel van het parcours naar beneden. En daar heb ik geen angst voor, gewoon laten gaan, natuurlijk wel aan je techniek blijven denken, maar toch. Ik had al snel in de gaten dat de Keniaanse en ik het in de laatste ronde met z'n tweeën zouden moeten uitvechten. En zo was het ook. Net voor het ingaan van de laatste ronde plaatste ik een versnelling, de Keniaanse ging mee, maar Ruth (vd Meijden) moest een gaatje laten. Naar beneden versnelden we nogmaals en hiermee lagen we definitief los. Die laatste klim, ging me eigenlijk nog best wel goed af (en dat was me er eentje hoor!!) Ik had de hele wedstrijd de ideale lijn te pakken ook de laatste ronde, maar m'n benen wilden niet meer rechtdoor. Ooeh, alsof ik lood in m'n schoenen had. Gelukkig stonden er nog wat fans die me nog even konden wijzen op m'n techniek, zodat er weer een klein beetje souplesse terug kwam die laatste 300m. De Keniaanse kon ik niet meer bijbenen, ze won met een kleine voorsprong, maar moest daar net als ik alles voor geven in het laatste deel van de race. Wat geeft dat een machtig gevoel, dat je een wedstrijd helemaal zo kunt lopen als je je van te voren hebt bedacht. Heerlijk! Én na drie maal vierde Nederlander te zijn geworden is het wel mooi als je nu iedereen het nakijken geeft : 1 Masila Ndunge 85 Kenia 26:23 2 Andrea Deelstra 85 AV Heerenveen 26:32 3 Ruth van der Meijden 84 Asterix 26:51 4 Helen Hofstede 80 TDR-Groep 27:12 5 Ilse Pol 82 TDR-Groep 27:22 6 Lotte Jacobs 88 HAC 27:27 7 Sabine van der Reijt 81 Sprint 27:31 8 Silke Opte Kamp 76 Duitsland 27:37 9 Jill Holterman (U23) 91 TDR-Groep 27:48 10 Jolanda Verstraten 83 Scopias 28:29 09/01/2012 Mijn tweede halve marathon in Egmond, zondag 8 januari 2012, was net als de eerste keer een succes. Vorig jaar liep ik hier 1.16.47. Dit jaar kwam ik meer dan drie minuten sneller over de finish in 1.13.37 Vooraf had ik mijzelf twee doelen gesteld, namelijk op het Nederlandse podium staan en opnieuw een top 10 klassering lopen. Dat laatste lukte. Ik werd 8e in de eindrangschikking bij de dames, een plaatsje hoger dan vorig jaar. Helaas kwam ik voor het Nederlandse podium 7seconden tekort. De eerste drie kilometers door Egmond gingen minder hard dan verwacht. Heel makkelijk kon ik me voorin handhaven. Toen we bijna het strand op draaiden was een groepje Keniaanse dames een beetje los en liepen wij daarachter met, ja ik weet eigenlijk niet hoeveel en wie allemaal. Wat ik wel weer weet is dat het lopen op het strand heel soepel ging. Ik kon me laten dragen door de wind en was niet bang om gewoon brutaal voorin te gaan lopen. Met Ilse Pol en Heleen Plaatzer liep ik mooi op. Volgens mij waren we pas op of over de helft van het strand toen ik doorkreeg dat we echt nog met z'n drietjes over waren, iedereen gelost : We waren zelfs aan het inlopen op de dames voor ons, wouwie. Nog voor het 10km punt hadden we één van de buitenlanders ingehaald. Ik kreeg nog even een extra boost toen Heleen mij wees op de doorkomsttijd 10km. Deze 33-er betekend mooi eventjes een dik pr! Goed de duinen in. En nu was de wind ons minder gunstig gezind. Door het glooiende parcours en de bochten kwam hij gelukkig niet constant van voren en viel het alleszins mee. Alleen de eerste twee duintjes omhoog had ik een beetje moeite, het volgende echt moeilijke moment was pas in de laatste 800m van de wedstrijd. Aangezien ik niet zo'n super eindschot heb, wilde ik proberen Ilse en Heleen te lossen voor of tijdens de laatste 2km. Met wat tempowisselingen probeerde ik dit, maar het viel me toch tegen om dan alleen in de wind verder te moeten. Ik heb een minimaal gaatje gehad, waarom zette ik niet door? Ja, weet ik niet. Vermoedelijk kon ik het niet, maar ik kan het me niet meer voor de geest halen. Wat ik nog wel weet is de laatste kilometer. "Nu moet ik echt gaan", dat was wat ik dacht. En ik ging aan, maar ik liep te veel op de macht en Ilse en Heleen deden het beter. Ze waren sneller, ze waren los. Ik had nog heel eventjes het gevoel weer ietsje in te lopen, maar die laatste 200m "phoe hé". Heuvel op én tegen de wind in. De hele wedstrijd was ik zo geconcentreerd om op deze momenten mijn techniek te kunnen aanpassen, maar nu lukte het niet meer. Balen zeg! Ja, nu vierde Nederlander (Hilda Kibet werd 1eNed), slechts 7seconden. Tegelijk ook ontzettend blij, want wel even een dik vet PR. Het algehele gevoel: Goed! Tot op de laatste 500m kon ik ontspanning vinden in m'n techniek. De hele race ging achteraf opnieuw met ogenschijnlijk gemak, daar zit dus nog wel wat rek in. En bovenal heb ik gewoon ontzettend genoten van alles, de sfeer, het heerlijke gevoel van lopen op souplesse en de strijd tegen de elementen en met elkaar. Video interview: (klikkerdeklik) 31/12/2011 2011 begon ik met een debuut in Egmond waar ik best trots op ben. Zowel m'n tijd als m'n klassering waren gewoon goed te noemen. Ik merkte die dag dat ik me inderdaad meer thuis voel op een langere afstand. Dit jaar zou een overgangsjaar worden. Een overgangsjaar naar de langere afstanden. Voor de buitenwereld zichtbaar door mijn deelname in Egmond (3eNed), in de zomer het NK 5000m (3e) i.p.v. de 3000steeple en in september de Dam tot Damloop (3eNed). Voor mijzelf zichtbaar in de trainingen en vooral merkbaar in mijn fysieke gesteldheid. Ik ben sterker geworden en voel me goed bij het maken van meer kilometers en langere tempoblokken. 2011 is een jaar geweest waarin ik in dienst kwam bij de GeldersSportFederatie. Een werkgever die super sportminded is en waar ik alle ruimte krijg om mijn sportcarrière te combineren met een maatschappelijke. Dit is ook het jaar geweest waarin ik besloot dat ik naast mijn huidige sponsoren ook financiële ondersteuners moet gaan zoeken, wil ik "mijn droom" verwezenlijken. Ik ben daar dan ook mee gestart. Samen met mijn vriendin, Martine Huisman, heb ik een zeer professionele presentatiegids over mijzelf laten maken. Met dit boekje, een rugtas gevuld met mijn droom en een goed verhaal zijn de eerste resultaten al te zien. Mijn werkgever, de GSF, zag mede hierdoor in dat ik een aanwinst voor het team ben en naast een contractverlenging, zit er misschien nog wel meer in het vat. Fantastisch, bedankt!!! Aangezien ik mij nog steeds Dwingeler voel, men in Dwingeloo weet wie ik ben en wat ik doe. Er hier super enthousiaste ondernemers rondlopen met een hart voor sport en zich daar samen sterk voor maken, heb ik ook hier mijn presentatie gedaan, met succes!zo het nu lijkt. Deze plannen krijgen de komende weken hopelijk meer vorm. En dan werd er nog een mooie deal voor 2012 met Mijnheer Truckbanden werd vlak voor de kerstdagen gesloten. 2011 het jaar waarin ik gebeld werd door de Meppeler Courant, dat ik genomineerd ben voor de titel "Sportvrouw van het jaar". Ik voel me vereerd. Ook het jaar waarin ik me over liet halen om op twitter en facebook te gaan. Ik stond hier niet echt om te springen, maar nu ik een beetje in de gaten heb hoe het allemaal werkt vind ik het wel leuk. En ook een handig medium, bijvoorbeeld als je graag veel stemmers wilt voor het Sportgala : Waarom je op mij moet stemmen??? Scroll even naar benededen, ik heb wat dingen op een rijtje gezet. In 2012 zal ik me nog wat vaker op de langere afstanden laten zien en laat ik me ook zien op nog twee nieuwe afstanden, te beginnen op 5 februari de 27km in Apeldoorn. Natuurlijk is het spannend om te zien of ik ook echt zo geschikt ben voor dat lange werk als ikzelf denk. 31/12/2011 Nog één keertje knallen in 2011, dat was de bedoeling voor vandaag. En dat gebeurde, vooral bij de start, want die was pittig. Ik had er heel veel zin in, maar toch voelde ik me niet helemaal klaar om een wedstrijd te lopen, beetje gek. Laat ik dat gevoel dan maar voor volgende week bewaren. Desondanks heb ik goed gelopen hoor, zeker wel. Bij de start was het echt knokken geblazen voor je plekje, figuurlijk én letterlijk!! Oké, ik zat er bij, tijd om uit te blazen was er niet. Eigenlijk ook niet nodig, want het ging vrij makkelijk. Een groepje van zes á zeven dames lag los van de rest van het veld, ik daarbij. Langzaam aan werd het tempo steeds verder opgevoerd en ik kon niet mee met bijv. Veerle Dejaegher (uiteindelijk nr1), maar het gat werd niet heel groot. In de tweede ronde kwam Ruth van der Meijden (3e) mij voor bij. Ik lag nu tweede Nederlandse en vijfde in de wedstrijd. Aan de geluiden om mij heen en de speaker te horen zou het nu knokken worden voor een plek op het podium en om eerste Nederlandse te worden. De derde en laatste ronde brak aan. In deze ronde wilde ik versnellen, dat lukte! Ik kwam weer dichter naar Ruth en aangezien er iemand voor ons gevallen was lag ik nu vierde. Het werd echt spannend, in het laatste stuk kwam ik naast Ruth, maar die verrekte eindsprint!!! Laat het daar dan niet op aankomen! Ja, makkelijker gezegd dan gedaan. Wat ik nu in elk geval goed deed was; snel starten, middenstuk consolideren en in de laatste twee kilometer aanzetten. Natuurlijk heel erg balen dat ik net naast het podium sta, maar ben vooral tevreden over hoe ik m'n race heb ingedeeld vandaag. En dat ik dit kon vandaag, terwijl ik me dus niet zo "scherp" voelde. Volgende week de ½ van Egmond, maar eerst even vuurwerk kijken vanavond! |